Już nie mogę doczekać się weekendu - nie dlatego, że jestem leniuchem i marzę o wolnym dniu (choć to może też po części). Przede wszystkim nie mogę się doczekać wspólnego śniadania. Nic tak nie nastraja mnie pozytywnie na cały dzień, jak wspólne śniadanie, które nierzadko przeciąga się do późnych godzin przedpołudniowych:) Na co dzień, kiedy ja jestem w łazience, mąż je śniadanie, kiedy znowu ja otwieram lodówkę, on czym prędzej zajmuje łazienkę. Chociaż śniadanie to najważniejszy posiłek dnia, często zdarza mi się je jeść dopiero w drodze do pracy. Z jego pożywnością też różnie bywa. Czasem ograniczę się do banana czy jogurtu. Jeśli czasu jest trochę więcej to na ogół sięgam po własnoręcznie "zmiksowane" muesli z mlekiem lub jogurtem naturalnym.
Natomiast, gdy przychodzi dzień wolny, to śniadanie bywa przeze mnie bardziej celebrowane niż obiad. Z lodówki wyciągam dosłownie wszystko, co nadaje się na śniadanie. Ta stole loduje więc nie tylko wędlina czy ser żółty, ale także warzywa typu pomidor, ogórek czy papryka, różnego rodzaje sery, jajka na twardo, dżemy, masło orzechowe, a czasem inne słodkości jak
placuszki bananowo-jabłkowe. Poza tym uwielbiamy serek wiejski lub twarożek, który przygotowujemy z naszymi ulubionymi dodatkami. Jakiś czas temu była to rzodkiewka i szczypiorek. Niby nic, a smak serka zmienia się nie do poznania:)
